ఎదురుగా ఓ మనిషి నయనాలు తడిలో బాగా నానినట్టున్నాయ్ కదిలిస్తే పట్టలేనంతగా కన్నీరూ జారిపోయేలా ఉన్నాయ్
ఒంటి కాలు కదిపితేనే కదిలే మూడుచక్రాల జీవితపు బండి ముందుకెల్లనని గట్టిగానే మొరాయిస్తున్నట్టే కనపడుతుంది
పంటిబిగుతునా చిక్కిన పెదాలు
రోషంగా రోదించకూడదనే సంకేతాలను సూచిస్తున్నట్టు వినపడుతుంది
బరువెక్కిన ఆ గుండె దరువును
తగ్గించాలనే తపన నాలోనే
నాట్యమాడుతూ తన మోముపై చిందే చిరునవ్వును చూడాలని తహ తహ లాడుతుంది
ఓ మారు మాట కలపనా! పలకరింపు ఊరటనిస్తుందేమో
భుజం తట్టి పక్కన నిలబడనా!భరోసాగా ఉంటుందోయేమో
అడుగు ముందుకేసి తెలుసుకుందామంటే ధైర్యమే చాలడం లేదు కదిలించి కన్నీరునే తుడిచేసేంతా కాసులు నాతో లేవు
ఓ రిక్షా! అనే పిలుపు వినగానే
మెడనున్న కండువతో ముఖం తుడిచాడు అద్దం వైపు చూసుకొని ఓ నవ్వు నవ్వాడు వస్తున్నా సార్ అంటూ ఆప్యాయంగా పలికాడు పని ఒప్పుకొని పాడుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు
"ధృడమైన మనస్సే" మిన్నని చెప్పకనే చెప్పాడు
సమాజంలో సాటి మనిషి నొప్పిని చూడగలిగినా ఓదార్చలేని నిరుపేదలుగా ఓర్చుకుంటాడులే అనుకునే నిస్సహాయకులుగా నాలాంటి వారు ఎక్కువైనారని బాధగా ఉన్నా అతని తెగువకు గర్వంగాను పాఠం అర్ధమైనాక సిగ్గుగాను ఉంది.
✍️అనిర్వ✍️
@ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి
No comments:
Post a Comment