మౌన రాజ్యంలో

 అనంత సాహితీ వేదిక 

ప్రతి దినం పద/వాక్య కవిత్వ పోటీకి...

అంశం: 

మౌనం కాల్చేసిన మాటలు 

రచన : ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి 

ఊరు :కోవూరు,నెల్లూరు జిల్లా 

చరవాణి : 9542000079

శీర్షిక : తోచని స్థితిలో

కఠినమైన క్షణాల శబ్దం 

గుండె గోడల్ని బద్దలు 

చేసేలా తాకితే నిశ్శబ్దం 

యుద్ధమే చేస్తుంది

అనుక్షణం..నిరీక్షణ 

ప్రశ్నల సాయంతో 

తరుముతూనే ఉంటుంది 

మూసుకుపోయిన ఆలోచనల 

ద్వారాన్ని తెరవమని

మౌన రాజ్యంలో 

అన్నీ అరాచకాలే 

మాటలను కాల్చేస్తుంది 

భావాలను ఆ బూడిదలో కలిపేస్తుంది

ఒంటరైన మనసుతో 

దాగుడు మూతలు ఆడుతుంది

చలనం లేని స్థితికి చేరుస్తూ 

సమయమే ఆగిపోయినట్టుగా 

కన్నీరులో కరిగిపోతుంది

కల అందామంటే 

గాయం నొప్పి తెలుస్తుంది

లోలోన దిగులు చంపేస్తుంది

చీకటి సాంగత్యాన్ని తరిమేదెవరో 

బ్రతుకు తీపి తెలిసేలా ఓదార్చేదెవరో

దిక్కు తోచని స్థితిలో 

మాటలలోని మాధుర్యాన్ని 

మరుపులోని కమ్మదనాన్ని 

అందించే సొగసైన 

ధైర్యం ఎప్పుడు వస్తుందో

మనసును ఎలా కదిలిస్తుందో

తెలియదు ఎదురే చూడాలి..!

✍️అనిర్వ✍️

@ ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి 

ఈ కవిత నా స్వీయ రచనేనని హామీ ఇస్తున్నాను

మనసు

 

మనసులోని..

భారాన్ని తూకం వేసే

మాటలు లేనప్పుడు

మౌనమే వారధి!

మనసు తోటలో..

బంధమే సమాధిగా

మారుతుందంటే

మనిషిని ముంచే

అహమే సారధి !

మనసున..

పరిస్థితులు సంధించిన

ప్రశ్నలెన్నున్నా ఎలా ఉన్నా

కృంగక నవ్వుతుందంటే

నమ్మకమునిచ్చే ప్రేమే పెన్నిధి !

ఎవరు ఏమై ఉన్నా

నీతో ఉన్నా లేకున్నా

నీ మనస్సే నీకు సన్నిధి

సాకారం కాని

 అనంత సాహితీ వేదిక 

ప్రతి దినం పద/వాక్య కవిత్వ పోటీకి...

అంశం : చేజారిన స్వప్నం 

రచన : ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి 

ఊరు: కోవూరు,నెల్లూరు జిల్లా 

చరవాణి: 9542000079

శీర్షిక : సాకారం కాని

సాకారం కాని కలలన్నీ 

ఒక్కొక్కటిగా దోసిట్లోకి చేరగా 

కన్నీరే గుండెలోని భారాన్ని కొలిచాయి

అలసిపోయిన ఆలోచనలు 

విస్తృతంగా విశ్రాంతిని కోరగా

నిరాశల ఆకలికి ఆశలన్నీ ఆహుతియైనాయి

కాటు వేసిన కాలం దాటికి 

ఓటముల లెక్క పెరగగా

పగ్గాలు లేని స్వప్నాలు రాత్రికి

జ్ఞాపకాలుగా మిగిలాయి

విజయం దక్కని 

ప్రయత్నాలు శాపంగా మిగలగా 

స్వార్ధపరుల నీడలో

అవకాశాలు జారిపోయాయి

మసి కమ్మిన బ్రతుకులలో

ఆశల వెలుగును వెతికితే దొరకదు 

నేల కొరిగిన కర్ణుడికి 

తెలియని కారణాలెన్నో 

అలాగే నిలబడిన వైనం 

తాలూకు విజయాలెన్నో

ఎదురు చూపుల బరువు ఎంత ఎక్కువైనా? 

ఆ తాకిడిని తట్టుకొని నిలబడితే? 

కాలం కలిసి రాకపోదా!

అనుకూలంగా నిలబడకపోదా!

చేజారిన...

ప్రతి స్వప్నం తోడుగా 

ఒక అనుభవం ఉంటుంది

కదులుతూనే ఉంటే...

కాలమే నిధానంగా 

ఓ సమాధానం రాస్తుంది.

✍️అనిర్వ✍️

@ ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి 

ఈ కవిత నా స్వీయ రచనేనని హమీ ఇస్తున్నాను.

ఓ! కోయిలమ్మా..

 

ఓ! కోయిలమ్మా..

పరవశించి పాడుతున్న

ఓ! కోయిలమ్మా..

శిశిరం పోయి

వసంతమే వచ్చిందా?

మనసులోని భారమే జారిపోయి

మనశ్శాంతి నిచ్చిందా ?

అంటే...

ఎన్ని హొయలు పోతుందో కోయిలమ్మ?

నేను మనిషిని కాదయ్యా

సమతుల్యతను కోల్పోడానికి

అసమానతలకు లొంగిపోడానికి

ఆశ జీవినే నేను

నిన్నటిలానే నిలిచిపోను

ఎండి రాలిన చోటే మళ్ళీ

పుట్టే ఉపిరినే నేను

అందరి కోసమే నా పాట

అందరి క్షేమమే నా కాంక్ష

అన్నంతగా నమ్మే రూపం నేను

యుద్ధ శబ్దంలో నలిగిపోతున్న

గుండె శబ్దంలో ప్రేమను దాచుకున్న

తీపిలోని తృప్తినే మాటలకు అందించి

చేదు చేసిన గాయాన్ని మరిచిపోతున్న

వగరు లాంటి కొత్త సవాళ్ళను స్వాగతించి

ఓర్పుతో దారుల్ని వెతుకుంటున్న

మన దీపమే అని ముద్దాడితే

మూతి కాల్చకుండా ఉంటుందా?

అర్ధం లేని ఆవేశాలకు ఊగిపోకుండా

నేర్పుగా అదుపు చేసుకుంటున్న

వెటకారం ఎక్కువే కానీ మమకారంతో

జ్ఞాపకాలను దాచుకుంటున్న

సమతుల్యతనే కలిగి అందంగా

బంధాలను అల్లుకుంటున్న

నేనంటూ ఉంటే !

రేపటి ప్రశ్నకు

సమాధానమేనని నమ్ముతున్న !

అది నిజమని చెప్పే ఉగాది

వచ్చిందనే పాట పాడుతున్న

అందరికి ఆనందంగా వినిపిస్తున్న

నేను మనిషిని కాదయ్యా

సమతుల్యతను కోల్పోడానికి

అసమానతలకు లొంగిపోడానికి !

సిసింద్రీలు

1).  ఓ...కథ!

అనగనగంటూ 

పలకరింపుతో ఆలకింపజేస్తుంది

అడుగడుగున 

మలుపులతో ఆలోచింపజేస్తుంది 

 2). ఓ... ప్రకృతి!

ప్రకృతితో మమేకం అత్యద్భుతం 

ప్రకృతితో వియోగం ప్రశ్నార్ధకం

3). ఓ...గురువు!

గురువు ఆస్తి అక్షరం 

గురువు స్థానం గోపురం

4). ఓ... పరీక్ష!

నిశితంగా స్థితిని పరిశీలిస్తుంది

నిశ్చయంగా స్థాయిని పెంచుతుంది

5). ఓ...భార్య

మనసుకు కలల సౌదామిని 

మమతకు కౌగలింతల తరంగిణి

6). ఓ...బంధం!

ప్రేమకు బలమైన సోపానం

ప్రేమానురాగాలకు కొలమానం

7). ఓ...నాన్న!

అలయిక కదిలే శ్రామికుడు

అవగాహనకు రాని సైనికుడు

8). ఓ...ధ్యానం!

నిరంతర అంతరంగ పరిశీలన

నిశ్శబ్దంలోనే మానసిక పరివర్తన

9). ఓ...కష్టం!

సహనానికి సవాలు విసుఓరుతోంది

సమర్ధతకు విధేయతను నేర్పుతోంది

10). ఓ...నమ్మకం!

సందేహాలను తరిమే మంత్రం

సంబంధాలను బలపరిచే యంత్రం

11).ఓ పరుగు!

గెలుపు ముంగిట్లో నిలబెడుతుంది

గుండె ఆరోగ్యాన్ని మెరుగుపరుస్తుంది

12)ఓ గుండె!

అలసిపోతే ప్రాణం తీసుకుపోతాది 

ఆరోగ్యంగా ఉంటే ఆయుష్షు నిస్తాది 

13). ఓ శరీరం!

ఆశలతో ఎగిరెగిరి పడుతుంది 

ఆఖరికి మట్టిలో కలిసిపోతుంది

14). ఓ...అలవాటు!

క్రమం తప్పక పని తీరు నేర్పుతుంది

క్రమశిక్షణను బహుమతిగా అందిస్తుంది.

15). ఓ పుస్తకం 

అక్షరాల కూర్పులో లక్షణాలను నేర్పుతుంది 

ఆలోచనల తోడులో కొత్త దారుల్ని చూపుతుంది 

16). ఓ విద్యాలయం!

అక్షరాల జ్ఞానంతో నైపుణ్యాల 

నైవేద్యం కూర్చే ఆలయం

అర్హతనే కానుకగా వ్యక్తిత్వ 

వికాసాన్ని పంచే నిలయం

యుగాది

దాగుడు మూతలాడే జీవితంలో

ప్రకృతి పరవశించగా

వసంతం ఆనందాన్నిస్తుంది

ఊహకందని రేపటిని

అలంకరించుకొని తెస్తుంది

రుతువులలా రోజులు మారినా

రుజువులేవీ మారిపోవని

కాలం కలగా ఆగిపోదని

పంచ భూతాలు దీవించగా

పంచాంగ శ్రవణం చెబుతుంది

చీకటి దాడులను చీల్చుకొని

పరాభవమునే దాటుకొని

చిరునవ్వులనే స్వాగత తోరణాలుగా

సంబరాల సూర్యోదయాన్ని

ఆహ్లాదకరంగా అందిస్తుంది

అనుబంధాలను ఆప్యాయతలను

సమాజంలోని అసమానతలను

షడ్రుచుల సమ్మేళనంతో

కమనీయ సాంప్రదాయంగా

కమ్మని కలలకు ఆకృతిగా మార్చుతుంది

చేయి చేయి కలపగా

కనుగవలో కాంతి నిండగా

ఉల్లము ఉప్పొంగుతుంది

కొత్త పాట పాడుతుంది

తెలుగు పలుకుల

తీయదనాన్ని జోడించి

ఉత్సవాల ఉషస్సును

ఉత్సాహాల మేధస్సును

వారధిగా సారధిగా పెన్నిధిగా

అందించే తొలి ఆత్మీయ పండుగే! యుగాది!

@ ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి (అనిర్వ)

చీకటి పిశాచి - విల్లెక్కు పెట్టి!

 అనంత సాహితీ వేదిక 

ప్రతి దినం పద/వాక్య కవిత్వ పోటీకి...

అంశం: చీకటి పిశాచి

రచన : ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి 

ఊరు : కోవూరు,నెల్లూరు జిల్లా 

చరవాణి : 9542000079

శీర్షిక : విల్లెక్కు పెట్టి!

కాలం చేసే దాడులలో

బెదిరింపులు తప్పవు

చీకటి కమ్మిన రాత్రులలో 

చిత్రవధలెన్నో గుప్పెడు విప్పవు 

భయం రూపంలో 

అంధకారం అలముకుంటుంది

గుండె లోతుల్లో

వదలమన్న హత్తుకుంటుంది 

మనసొక బానిసైతే...

కన్నీళ్లకు దారిస్తూ మొండికేస్తుంది!

మానసిక భయాన్ని మింగేసే 

నిజమైన చీకటి పిశాచి ఎవరు? 

మనము...మన మనస్తత్వమే!

సందేహాల తరంగాలు సంద్రం 

ఒడ్డున నిలచి స్వాగతిస్తాయా?

సమస్యలు వలయంలో చిక్కిన

సంతోషాలు పిలిచి హారతిస్తాయా?

నెమ్మదిగా ధైర్యాన్ని మర్చిపోతూ 

పోరాడటమే మానేసాం 

బాధలను నిద్రలేని రాత్రులకు 

అంకితం చేసి జాగారం చేస్తున్నాం!

బ్రతుకులో వెలుగు కనపడుతుందా? 

చీకటే వెలుతురిని మింగేస్తుందా?

మసక మబ్బుల చాటున నీడలో దాగిన 

రూపానికి నవ్వుల పూసలను అందివ్వాలి 

ఆత్మవిశ్వామనే కాంతినందించి 

అజ్ఞానంతో నలిగే మనసుకి ఊపిరిపొయ్యాలి

చింతల చట్రం ఎలా ఉన్నా

విల్లెక్కు పెట్టిన అర్జునుడులాంటి ధర్మం 

పాటించి చూపించడమే సాధించి శాసించడమే !

✍️అనిర్వ✍️

@ ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి 

ఈ కవిత నా స్వీయ రచనేనని హామీ ఇస్తున్నాను

రేపటి కోసం

 అనంత సాహితీ వేదిక 

ప్రతి దినం పద/వాక్య కవిత్వ పోటీకి...

అంశం: 

"ఎగిరే రెక్కలు చెప్పిన కథలివి" 

రచన : ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి 

ఊరు : కోవూరు,నెల్లూరుజిల్లా 

చరవాణి : 9542000079

శీర్షిక : రేపటి కోసం 

కొంగు చాటున రెక్కలు ముడుచుకొని 

పిడికెడు మెతుకుల కోసం వీధి వైపు 

చూస్తున్న ఆనాటి చిన్నారికేమీ తెలుసు?

కాలే కడుపుల ఆకలి గుక్కెడు మత్తు 

చుక్కలకు చిల్లరై రేపటిని చిదిమేస్తుందని!

అప్పులే ఆస్తులుగా మారి జీవితాన్ని నిలువ దోపిడి చేసి అక్షరాలపై కక్ష పెంచుతాయని

కక్ష్యలో గ్రహాలుగా గృహిణులు చీకటి 

దుప్పటినే కప్పుకుంటున్నారని

గొప్పలకై తిప్పలు తండ్రుల రాసే వీలునామాలు 

సుతలకు తలరాతలుగా చప్పుడు లేని నొప్పులు

గతాలు గోతులు తీస్తుంటే 

పరిస్థితులు పల్లకీలు మోస్తాయా?

ఆశల రాజకీయంలో అందరం తోలుబొమ్మలమే!

దారి తెలియని తీరులలో నవ్వు 

ఓ నాటకీయ రంగమే!

చరిత్ర చూడని చిత్రాలేమీ లేవు

కాలం కాచుకున్న కథలేవి మాసిపోవు

ఎగిరే రెక్కలు చెప్పిన కథలుగా 

నేటి మగువ మారింది 

హేళనను దాచేస్తూ 

మాటలను సందిస్తూ

యుద్ధభూమిలో నెగ్గిన 

వీర వనితలా రూపుమార్చుకుంది

తీరం దాటి చెప్పుకునేలా 

ప్రతి అవకాశంలో 

ఆకాశాన్ని అందుకుంటుంది 

తనకంటూ ఓ కథనే రేపటి 

కోసం రాసుకుంటుంది

✍️అనిర్వ✍️

@ ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి 

ఈ కవిత నా స్వీయ రచనేనని హామీ ఇస్తున్నాను

శీర్షిక : రేపటి కోసం 

కొంగు చాటున రెక్కలు ముడుచుకొని 

పిడికెడు మెతుకుల కోసం వీధి వైపు 

చూస్తున్న ఆనాటి చిన్నారికేమీ తెలుసు?

కాలే కడుపుల ఆకలి 

గుక్కెడు మత్తు చుక్కలకు 

చిల్లరై రేపటిని చిదిమేస్తుందని!

అప్పులే ఆస్తులుగా మారి 

జీవితాన్ని నిలువ దోపిడి చేసి 

అక్షరాలపై కక్ష పెంచుతాయని

కక్ష్యలో గ్రహాలుగా 

గృహిణులు చీకటి 

దుప్పటినే కప్పుకుంటున్నారని

గొప్పలకై పడే తిప్పలు 

తండ్రుల రాసే వీలునామాలై 

సుతలకు తలరాతలుగా 

చప్పుడు లేని నొప్పులనిస్తాయని...!

అయితే...

గతాలు గోతులు తీస్తుంటే 

పరిస్థితులు పల్లకీలు మోస్తాయా?

ఆశల రాజకీయంలో అందరం తోలుబొమ్మలమే!

దారి తెలియని తీరులలో నవ్వు 

ఓ నాటకీయ రంగమే!

చరిత్ర చూడని 

చిత్రాలేమీ లేవు

కాలం కాచుకున్నా 

కథలేవి మాసిపోవు

ఎక్కడుంది నాటి మహిళ 

మూగబోయిందా? 

మాయమైపోయిందా?

ఇలా ప్రశ్నిస్తే నేనేమని చెప్పగలను! 

గతానికి కూడా ఒక హద్దుంటుందని 

ఏనాడో చట్రం దాటింది

ఎగిరే రెక్కలు చెప్పిన కథలుగా 

నేటి మహిళ మారింది 

హేళనను దాచేస్తూ 

హుందాగా వ్యవహరిస్తూ

మాటలను సందిస్తూ 

యుద్ధభూమిలో నెగ్గిన 

వీర వనితలా రూపుమార్చుకుంది

సంద్రంలోని నావలా 

ఎదురొచ్చే అలలను 

దాటేస్తూ కలలను చూస్తుంది.

అర్హతెక్కడిదని మొరిగే నోర్లకి

అడగాలంటేనే ఒక అర్హతుండాలనే 

స్థాయికి ఎదుగుతుంది 

తీరం దాటి చెప్పుకునేలా 

ప్రతి అవకాశంలో 

ఆకాశాన్ని అందుకుంటుంది 

తనని తానే గెలుచుకుంటూ 

విలువను పెంచుకుంటుంది

తనకంటూ ఓ కథనే 

రేపటి కోసం రాసుకుంటుంది...!

✍️అనిర్వ✍️

@ ప్రేమ్ సాగర్ కోటపూరి 

ఈ కవిత నా స్వీయ రచనేనని హామీ ఇస్తున్నాను

గాలిలా వీచింది

అలసిన  ఆ ముఖము 

చూస్తేనే తెలుస్తుంది 

పని ధ్యాసలో పడి ఎప్పుడు తిన్నాడో 

ఎంత మాత్రం నిద్రపోయాడో 

ఆకలికి పస్తులకి మధ్య ఎంతగా 

నలిగిపోతున్నాడో ? ఏమో?

ఊరు గాని ఊరు వచ్చి 

కూలి డబ్బుల కోసం

అమ్మే వస్తువు(కోవాబన్) ధరకన్నా 

పడే కష్టం విలువే ఎక్కువైనా

కుటుంబాన్ని పోషించాలని 

పోరాటమే చేస్తున్నాడు

బెల్లం చుట్టూ ఈగలన్నట్టు 

ఆ మనిషిని చుట్టేసేసి 

ప్రశ్నల మీద ప్రశ్నలతో 

దాడి చేసి దడ పుట్టించేశారు 

నిందల్లాంటి మాటలతో భయపెట్టేసి 

అందరిలో ఉన్నా ఒంటరిని చేసేసారు 

ఉద్దేశం గాలికొదిలేసి బాధ్యత మరిచిన 

కొందరు జర్నలిస్టులనే ముసుగులో 

రెక్కాడితే గాని డొక్కాడని 

అతని మీద వీర ప్రతాపం చూపించేసారు..

అందరి ముందు అసహనం నిస్సహాయంలో 

ఆ పేదవాడి గుండె ఎంతటి వేగాన్ని చూసిందో 

కనుల గూడులో నుండి 

కన్నీరూ రానివ్వకుండా బన్ ముక్కలను 

మింగిన వైనమే చాటుతుంది

ఒక చిన్న నమ్మకం కోసం 

ఎంతగా తహతహ లాడిందో 

ఆ మనసు! దేవునికే తెలియాలి!

మతమేదైనా కులమేదైనా 

ఉన్నోడికైనా లేనోడికైనా 

బాధొకటే ఆకలి తీరొకటే  

వ్యవస్థకు మీడియాకు మధ్య సామాన్యులే  

ఒక ఎరగా నలిగిపోతున్నారు మిగిలిపోతున్నారని 

చెప్పడానికి ఇదొక సూచన

బలంలేని వాడిపై నేడు లేచిన నోర్లు! 

బలగం ఉన్నోడిపై ఆ తెగువ చూపగలరా?

మనిషిగా బ్రతకడమే మరిచిపోయి 

ఏమి సాధించాలనుకుంటున్నారో ?

ఆ పేదవాడి గుండె చప్పుడు 

ఎన్ని హృదయాలను తాకిందో 

మద్దతు పెరిగింది

పడ్డవాడు చెడ్డవాడు కాదన్నట్టు

అవమానం జీవితకాల శిక్షలా కమ్మేసిన 

అతని వైపుకి గాలిలా వీచింది అభిమానం 

చాటింది మానవత్వపు పరిమళం.